Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘kind’

ik veeg toefjes slagroom van je wangen
jij smeert glazuursel op je lippen
en drukt ze op het tafelblad
‘zie je, mama, kusgebak!’

——zodat we lachen in de camera
——zoals we lachten door het busraam

de mussen zijn jouw eregasten
ik zing met hen ‘lang zal ze leven’
twee 1-kaarsen in de crispies
roze plaksel op mijn lippen
en ik kusgebak je appelwangen

de krantenknipsels op een hoop
als die er nou niet waren
dan danste je met papa polka’s
en gaf oma je haar oorhangers

——als papa thuiskomt ruimt hij op
——de taart, de slingers
——niemand komt

——het is alleen de wind die langskomt
——en jouw foto in de heg smijt

Advertisements

Read Full Post »

I have just watched “Lady in the Water”. My mind wanders, touching all those thoughts I have once passed and considering new insights. The interconnectedness fascinates; is it not only our physical dependence but also a spiritual one? All stories have limitations, all explanations lack a crucial argument to elucidate the one question man wants to answer since we have grown intellect: where does everything start? But is there a beginning? What if all is a cirkel? Without any start or finish?

My mind wanders and is worrying about money. It is a dreadful thing to do, having concerns about money but as they say our climate is warming up, summer is pretty cold and robbing me from my opportunity to work and earn money. But, moreover, worrying about the environment is much more relevant, although that brings me to having to make another choice: what will I do after I obtained my BSc? It all passed (through) me in the blink of an eye, and somehow I would like someone to give me a blink of an eye, just to ensure me I am not the only one considering, pondering and worrying.

Now I still have to finish my story, and I am pretty sure I will name it “Puzzle Pieces”. Mysterious title, I hope people will get attracted to it and appreciate the little blinks of an eye I give to the system we humans created, the system we live in, we live to, we live by…

It is all rules on paper, oral agreements, unwritten laws: easily swept away by the laws of nature. But no matter how weak these rules, agreements and laws may seem to an approaching hurricane, they decide how we live our lifes, how we influence the life of others: the interconnectedness. Because we humans are also a product of the evolution and connected to nature. So it is no use trying to cut our bond with nature and claim the earth and the universe for ourselves. We come up with new paper rules, newly decisive utterances and common ethics, but the only thing we should care about is how much we can take without being greedy and how much we can give without becoming empty.

“Puzzle Pieces” has the potential to change something. I hope people see how useless our actions are as long as we humans do not realize we fool ourselves by fighting wars on battlefields, hating each other for skin colour or thinking “our” way is the best way. Most people are never satisfied: they always want more power, money, land, clothes, jewelry… In stead of bothering ourselves with such things, I think it is good to leave something good of yourself behind, for life is over within the blink of an eye. Like an act of convincing people that war, hate and dirty politics will not make things better “in the end”; like an act of reminding everyone of being kind to each other; or cowardly writing critics on this persistent system. But it is a start.

Read Full Post »

Een universitair kind ziet de tekortkomingen van zijn ouders. Kan het daar mee leven? In hoeverre loopt het kind tegen grenzen op in de sociale ontwikkeling en de schoolprestaties? Hoe beïnvloedt het opleidingsniveau tussen kind en ouder  het zicht van het kind op de maatschappij? Zal het inzicht in de samenleving van een kind met laagopgeleide ouders minder ver ontwikkeld zijn dan de visie van een kind met universitair opgeleide ouders?

Het IQ van een individu is voor een bepaald deel afhankelijk van de opvoeding, evenals alle andere factoren die bijdragen tot de totstandkoming van een volwassene. De sociale omgeving van het tegenwoordige kind is een stuk groter dan vroeger het geval was. Toch bepaalt  wat een kind ‘van huis meekrijgt’ zijn of haar latere succes. Een interessant item vond ik de invloed van lager opgeleide ouders op de vermogens van een kind/student. Doorgaans gaan kinderen van universitair opgeleide ouders ook naar de universiteit, of op zijn minst het HBO, maar de laatste jaren gaat een groot percentage kinderen van niet-universitair opgeleide ouders ook naar de universiteit. Het onderwijs op een universiteit is er vooral op gericht een kritische academicus af te leveren en veel vanzelfsprekende zaken worden op een universiteit helemaal binnenste buiten gekeerd. Een student verkrijgt op deze manier vaak verrassende inzichten over de maatschappij en de wereld om zich heen. Deze informatie moet verwerkt worden en dit geschiedt meestal door het thuis te delen met de ouders of broers/zussen. Maar wat nou als de ouders geen weet hebben van deze toch ‘universitaire’ zaken? De student loopt dan tegen onoverkomelijke bergen op: er ontstaan meningsverschillen, er wordt beschuldigd van onwetendheid, er wordt beschuldigd van betweterigheid…

Beide partijen (ouder vs. kind) praten op hun eigen niveau over dezelfde dingen. Of, in sommige gevallen, de student wil een onderwerp aansnijden waar de ouders nog nooit van gehoord hebben. Dat kan heel problematisch worden als dat soort situaties zich herhaaldelijk voordoen. Het gesprek blijft steken in onderwerpen waar de ouders verstand van hebben en waar ze meestal over praten: het weer, school, ontmoetingen met bekenden in de supermarkt… Als de student nieuwe kennis of inzichten wil delen, zullen de ouders vaak niet eens in staat zijn de waarde in te schatten van de gedachtegang en visie van hun zoon of dochter. Ook bij een geschil kan de jongere wel zeggen dat het antwoord van één der ouders een onjuiste reactie is volgend de argumentatieleer; het zal alleen maar meer irritatie opleveren. Andersgezegd: de ouders beschikken niet over genoeg kennis om een “hoogstaande” conversatie te houden.

Het meest schokkende is wel als de student tot het inzicht komt dat zijn of haar analyses van het eigen gezin correct zijn en dat de student niet de vermogens heeft hier iets aan te veranderen. Immers, de ouders hebben doorgaans een bepaalde fase in hun leven bereikt waarin ze liever alles bij het oude late. Daarnaast zijn mensen, hoe ouder ze worden, meer geneigd inside the box te denken, wat inhoudt dat het zoeken naar andere oorzaken voor en gevolgen van bijvoorbeeld maatschappelijke problemen dan tot nu toe werd voorgeschoteld door kranten en nieuwsberichten niet van toepassing is. De ouders blijven volhouden dat ADHD een modeverschijnsel is, dat homofilie een gevolg is van foutieve opvoeding of dat men verkouden wordt van op de tocht zitten, zonder precies te kunnen formuleren waarom de variabele ‘op de toch zitten’ van invloed is op verkouden worden.

Het komt nog vaker voor dat de ouders geen weet hebben van bepaalde zaken: het verloop van de Vietnamoorlog, de impact van sociaal-darwinisme op de samenleving of heel simpel het veranderende patroon in vakantiebestemmingen. De ouders schijnen niet te beseffen dat de wereld zo veel groter is dan het dorp of de stad waarin zij zijn opgegroeid. En dat hun kroost niet fysiek alle hoeken van de planeet bereisd, maar op zijn minst alle facetten van de tegenwoordige wereld krijgt voorgeschoteld op de universiteit. En gretig toehapt.

Uiteraard zijn de ouders wel trots op hun academicus in wording. Bij elk familiefeest of de heimelijke ontmoetingen in de supermarkt met bekenden wordt op bescheiden, maar toch arrogante wijze opgeschept over de prestaties van de nakomeling. Waarbij de ouder met veel verontschuldigende gebaren uitlegt niets te snappen van de dingen die het kind leert op de universiteit. En al helemaal niet van plan is zich daar in te verdiepen…

Read Full Post »