Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Bush’

Vroeger dacht men dat de wereld er zo uitzag:

flatearth

Natuurlijk weten we allemaal dat de aarde niet plat is, dat zij ook zeker niet op palen staat waar de duiveltjes uit de hel aan schudden om een aardbeving te veroorzakene; de hemelboog bestaat niet, en er zitten dus ook geen gaten in om de regen door te laten… Ja, waarom zou je zoiets kroms geloven?


Media vroeger

Het antwoord daarop is heel simpel: heb jij ze verteld dat het niet zo was? Men geloofde namelijk ook dat de aarde het middelpunt van het heelal was, en dat alle andere hemellichamen als de zon, de maan, Venus en nog wat planeten om de aarde draaide. Er was slechts één man, Galileo Galilei die het tegendeel beweerde, namelijk dat de aarde om de zon draaide. Dat viel niet zo in goede aarde bij de bijbelkenners, die natuurlijk het volk graag verzekerde dat de mensen en de aarde in het middelpunt van Gods aandacht stonden.


Media nu

Tegenwoordig zijn we omringd door tv, radio, kranten, internet, slimme en minder slimme mensen… We kennen eenzijdige informatie (roddels, censuur, propaganda), valse informatie (leugens) en verdraaide informatie (denk aan misbruik van taal, bewerkte foto’s, grafieken zonder 0-lijn)… De grootste leugenaars zijn vaak de mensen met de meeste macht: staatshoofden (Bush, ivm bespioneren van burgers), regeringen (Israël, ivm de leugen dat enkele Arabische landen in 1967 Israël wilden aanvallen), internationale instellingen (NAVO, ivm met leugen dat 100.000 Albanezen waren vermoord in Kosovo) of grote bedrijven (Microsoft, dat een monopoly onderhoudt op het gebied van software). Ook reclames kunnen er wat van: vooral verzorgingsproducten en schoonmaakmiddelen maken vaak gebruik van semi-wetenschappelijke termen of gewoon lastige latijnse benamingen. Een paar voorbeelden aminopeptiden (eiwitten dus; gewoon een combinatie van ‘aminozuren’ en ‘peptidebindingen’) en hypo-allergenen (eiwitten die zo behandeld zijn dat ze geen allergische reacties kunnen veroorzaken).


De lange vingers van de media

Je kunt je afvragen of de grootschaligheid van reclame niet ook voordelen met zich meebrengt. Want zeg nou zelf: reclame is de ideale manier om de massa te bereiken. Aan de andere kant kunnen bedrijven of particulieren ook misbruik maken van deze vrijheid. Door aandacht te trekken met actuele onderwerpen als het milieu, de toestanden in de 3e wereldlanden en de stijgende olieprijzen.


Milieu…

Zo bieden veel energiebedrijven bijvoorbeeld groene stroom aan tegen een hoger tarief dan gewone stroom: is dat geen misbruik maken van het milieu voor commerciële doeleinden? Charitative organisaties als het WWF en Amnesty International doen veel goede dingen, maar waarom krijgt de top van zo’n instelling meestal toch een dik jaarloon? Toch niet van het geld dat de basisschoolkinderen na schooltijd inzamelen als ze langs de deuren gaan voor de bruine beer of de ijsvogel?


De goedheiligman…

Vooral kinderen zijn heel gevoelig voor reclame. De nieuwe poppen, auto`s, spellen en knutselmaterialen worden vaak half november op de buis gebracht, enkele weken voor Sinterklaas, de waterpistolen na de eerste warme zomerdag, om maar niet te spreken over de kinderversies van mobiele telefoons, digitale camera’s en laptops.


Justitiële belemmeringen…

Bij grootschalige rechtszaken verschijnen de verdachten en hun daden al gauw in de krant. De hele rechtszaak of delen daarvan zijn te bekijken op tv of internet. Dit levert gevaar op voor familie en vrienden van verdachten, er kunnen rellen ontstaan en misschien is er uiteindelijk zelfs sprake van gedwongen bekentissen om van de media-aandacht af te zijn. Belemmert het bestaan van de media in zo’n geval niet de voortgang van een spraakmakende rechtszaak?

Wat doen we hieraan? Zitten we lui achterover op onze bank en zappen we weg als het zoveelste reclameblok ons favoriete programma onderbreekt?

Advertisements

Read Full Post »