Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Poster_Winter_Retreat_v2

Click here for the Facebook event.

Advertisements

Read Full Post »

Gesmoord

de stem gesmoord

door tranen

een thriller breekt

de sleur

bij hoog en laag.

we springen

en dan gaan we

de afgrond in.

het requiem

op een tak halverwege

redding nabij

achter glas

verstopt.

vlagen dragen ver

de gil ontsnapt

dat ben ik

niet jij

die klokken luidt.

Read Full Post »

Stomkop

Flash!

Je raakt verblind door mijn lach

Ik staar nog weg maar je hapt

Beet! zeggen je ogen.

Zoete woorden over mij

Je smijt ze rond als rozenblaadjes

Laatste act: het doek mag vallen

Voor jou een slinger aan het stuur

Ik zucht. Aggut, je kreukelzinnen

Race je weg uit mijn leven?

Vergeet

[eentje uit de oude doos]

 

 

Read Full Post »

Op de Nederlandse nieuwssite nu.nl wordt gekopt: “Helft Nederlanders is te dik“. 60 % van de mannen en 44% van de vrouwen heeft overgewicht. Eén op de zeven mensen uit deze groepen is zo zwaar dat er ernstige gezondheidsrisico’s bestaan. Dit alles blijkt uit een onderzoek van het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu. Vooral het aantal mensen met een dikke buik is de afgelopen jaren toegenomen, wat meer kans geeft op diabetes en hart- en vaatziekten (bron).

De zogenaamde welvaartsziekten als diabetes en hart- en vaatziekten hebben de laatste tientallen jaren een enorme opmars gemaakt. Je zou verwachten dat er concrete, structurele maatregelen genomen gaan worden. In het artikel op nu.nl stelt minister Edith Schippers van Volksgezondheid dat ze bezorgd is vanwege de toename van mensen met overgewicht en daarom 70 miljoen heeft uitgetrokken om sporten in de buurt te bevorderen.

Die maatregel stuit van mijn kant op een kritiek. Zeker, te weinig sporten is één van de oorzaken van overgewicht. Maar iemand die normaal eet en elke dag normaal beweegt, wordt niet dik. Misschien ligt het veel meer aan de abnormale eetgewoonten van al deze Nederlanders met overgewicht.

Minder is beter

Tijdens de zomervakantie van 2009 heb ik als kassière gewerkt in een Nederlandse supermarkt. Het is ongelooflijk hoe veel voedsel er dan door je handen gaat. Nog ongelooflijker is hoe veel slecht eten mensen kopen. Kant-en-klaarmaaltijden met te veel zout; sauzen en dressings met te veel vet; frisdranken met veel suiker; koek, cake en taart met te veel suiker en vet.

Zowel de zwaarlijvige klanten als de ‘normale’ kochten veel light producten. Want, zoals het woord natuurlijk zegt, in light zit minder slechts. Misschien dat er 5% minder vet in zit, maar om dat te compenseren wordt extra suiker (kan ook worden omgezet in vet) toegevoegd. Zit er geen suiker in? Dan wordt er vaak gebruikt gemaakt van zoetstoffen als xylitol (werkt laxerend bij overmatig gebruik) of aspartaam (verhoogt risico op kanker).

Al mijn hele leven balanceer ik op de grens van ondergewicht. Genetische factoren, geen grote eter, snelle stofwisseling. Ik moet elke dag hard werken om alles binnen te krijgen. Met al die light producten tegenwoordig wordt dat alleen maar lastiger. Ik eet voldoende (ben gezond, zelden ziek), maar ik snap gewoonweg niet waarom mensen met overgewicht niet die stap kunnen maken naar gezonder én minder eten.

Sinds een paar weken volgen mijn ouders mijn ouders het RLT programma ‘Help, ons kind is te dik.’ Alle psychologische en sociologische oorzaken buiten beschouwing gelaten, het is duidelijk dat de kinderen te véél slecht eten naar binnen werken. Is het nodig om op de keukentafel de wekelijkse hoeveelheden genuttigd eten uit te stallen? Het komt op mij over alsof de ouders zich helemaal niet bewust zijn van wat hun kinderen eten. Weten ze wel wat ze zelf eten?

‘Meer’ is het devies

Wellicht is er nog een grote rol weggelegd voor de voedselindustrie en onze economie om overgewicht op te lossen. Wie is het ooit opgevallen dat in een supermarkt van een grote keten als C1000 of Albert Heyn alle A-merken ook tevens verkrijgbaar zijn in een huismerkvariant? Waarom is dat zo? Is het de bedoeling dat de supermarkt die een A-merk op de planken heeft dit product kopieërt en het voor iets minder geld en smaak verkoopt aan klanten die meer op hun portemonnee dan het merk letten?

Al met al komt het erop neer dat het assortiment in supermarkten overweldigend groot is. Alle streken van de wereld zijn vertegenwoordigd, bijna elk product komt in minimaal een A-merk en een huismerkvariant, chips, sauzen en dranken doen pas mee als ze minimaal vijf smaakvarianten hebben. En het wordt steeds meer. Komt er ooit een einde aan?

De verleiding van al deze producten kunnen veel mensen kennelijk niet weerstaan. Er is een behoefte om te eten wat beschikbaar is. Geld speelt, zelfs in deze tijden van crisis, niet zo`n grote rol. Immers, de voedselprijzen zijn dan wel gestegen, eten is nog lang niet onbetaalbaar. Bovendien bieden snackbars, dönertentjes en kraampjes in de binnenstad voor enkele luttele euro`s genoeg eetbaars – ongezond weliswaar, maar een prima alternatief voor een complete maaltijd. Of niet?

Gezond is duur

Het is wellicht geen verrassing dat mensen die het minder breed hebben ook minder gezond eten. Duur voedsel als groenten, fruit, en biologisch eten is alleen weggelegd voor rijke mensen en studenten die hun weinige geld uitsluitend besteden aan ‘goed’ voedsel. In het jargon van mijn familie wordt een dergelijke situatie als “te gek voor woorden” aangeduid. Het is “quatsch” dat beter, gezonder eten meer kost dan voedsel dat een lang, naar spoor van bio-industrie, popularisering, opwarming van de aarde, en eutrophiëring (=vermesting) en verzuring (in Nederland) achterlaat. Weten mensen wel dat de monetaire waarde van alle problemen die voortvloeien uit onze overmatige consumptie vele malen hoger is dan de ‘besparingswaarde’ van het kopen van goedkoop, niet-biologisch voedsel?

Kleine stappen zijn gezet. Wakker Dier heeft sterren laten plaatsen op vlees. Hoe meer sterren, hoe beter voor de dieren en het milieu. Steeds meer mensen halen hun eten bij de boer. Dat scheelt in transport- en distributiekosten en is ook nog eens gezonder. Verschillende keurmerken als “Ik Kies Bewust”, “EKO”, “Max Havelaar” en “Demeter” waarborgen de beste keus in landbouwkundig, duurzaam, of antroposofisch opzicht. Toch blijft in mijn ogen de oplossing voor overgewicht (en alle milieuproblemen die voortkomen uit overmatige consumptie): consumeer minder!

Hoe verder?

Overgewicht is zeker niet een probleem dat alleen te plaatsen is bij de mensen die lijden aan deze welvaartsziekte. Ons systeem vraagt om meer, zo goedkoop mogelijk, en snel ook. En dat moet veranderen.

Ik vind dat kinderen die de basisschool verlaten moeten weten hoe zij gezond kunnen eten. Hun ouders moeten een verantwoord eetpatroon aannemen en dit overbrengen op hun kinderen. Supermarkten, voedselmerken, de voedselindustrie, boeren en alle andere spelers die zorgen dat de consument elke week boodschappen kan halen moeten de handen ineen slaan en nationaal én internationaal regels doorvoeren die te veel en ongezond eten verbieden. Subsidies voor de landbouw moeten worden afgeschaft. De bio-industrie moet per 1 januari 2013 verboden worden. Mensen moeten simpelweg minder eten, en vooral minder vlees, chips, snoep, en fast-food.

Ons huidige consumptiesysteem is niet vol te houden. Mensen zakken door hun benen vanwege de onnoemlijke hoeveelheid vet in hun lijf; binnenkort zal ook de aarde door de knieën gaan. Dat moeten we niet willen. En voorkomen. Ik hoop dan ook dat minister Edith Schippers snel rond de tafel gaat met minister Maxime Verhagen van Economisch Zaken, Landbouw en Innovatie en minister Melanie Schultz van Infrastructuur en Milieu. Overgewicht is namelijk geen geïsoleerd probleem dat kan worden opgelost door alleen sporten te bevorderen; het is slechts één van de vele negatieve uitkomsten van ons systeem waarin het best wat minder kan.


Read Full Post »

de brug die staat maar jij ziet blokken

je lacht om mij?

naar mij, misschien

ik zoek de tegels naast het gras

ooit was dat gras een waterval

en wij, nog niets, liepen langs

de sterren achter glas gevangen

naast rechte vlakken meters hoog

net als gister, bij de hokjes

zo koninklijk/om te zoenen

de brug was druk

de tegels staarden

we lachten rakelings, zoiets

en om de hoek komt een ander

ze praat me aan, “je bent het toch?!”

schreeuw ik niet, haar schouder net

het laatste wat nog raakt met jou

Read Full Post »

When I was a child, I wanted to become a veterinary surgeon. Then I wanted something ‘Crime Scene Investigation’-like. I opted studying artificial intelligence, biology, psychology… It turned out I attended university doing Liberal Arts & Sciences, which practically meant I could follow any course I liked. Since two years I majored in environmental sciences, and with my bachelor’s degree right there in front of me, I am seriously thinking of postponing obtaining my degree and study one more year as a bachelor (the name says it: you’re a free (wo)man), acquiring some Spanish and do some more environmental courses… Though, during all those years (since I was seven!) I couldn’t help writing stories and poems and having these fantasies about being a famous writer. Tough decisions, I don’t like them. If I could make enough money with writing, I would go for it. Still, I am an environmentalist and I am very, very concerend about Earth and global warming and environmental problems. Luckily, I discovered writing during elementary school, high school and college is possible.

So far, I only used my writing skills for an advisory report during my traineeship, but as all writers know, that is far from the ‘real’ writing, the creative process of converting thoughts and images and dialogues into just words. But I could use it to make people aware of environmental concerns, that are not restricted to just the ‘soil, water, air’ and ‘animals and plants’, but also stretch to politics, economy and culture. It is not particularly a childhood dream job, but it is my dream job now: highlighting deficiencies and happiness in life by writing.

Powered by Plinky

Read Full Post »

Sweet giggling I’m feeding you
Eye lashes jumping up and down
Try drink taste and feel
Don’t feel I say, don’t try
You cannot buy, you’re broke
Are you?

Showing me all your money
Can’t call you honey, I don’t need to
Use, eh, my fake smile to live
With me in bubblegum balloons

Your expectations out of reach
Conversations with death row destination
Such a pity but you manage to inhale
A willing girl’s scent, you smoke me
Like a cigarette

Let me inject you some awareness
And accidentally clash your cherished dreams

You will break, you silly drug addict
I can’t be your ecstacy
Nor your heroine

Tear drops I won’t shed for you
You said I shouldn’t fear the needle, hey!
Don’t pretend to be my savior
You’ll break, you silly drug addict
My silly drug addict…

Hey, do I need to confess?
Write you an apology? Sorry, can’t cure you

Okay, regrets, pointing where?
It is no use, I will just sigh…
You talking love, I close my eyes

Sweet giggling
Eye lashes
Such a pity but you manage to inhale
A willing girl’s scent
You talking love, I close my eyes
Just go

Just fuck off!

Read Full Post »

Older Posts »