Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Poetry – Nederlands’ Category

we kijken door onze wimperharen

als behang met ogen weten we alles

en zwelgen in hun lach

ze weten niet van ons, de onbekenden

op geeltjes zingen we hen hymnen toe

naast het bord vol kotelet en lente-ui

’s avonds op de bank ontpoppen we de eerste wijn

en drukken kusjes op het liefste plekje in hun hals

meisjes die op de knieën gaan, zijn wij

en we trekken littekens naar binnen, omdat zij

alleen voor de spiegel hun kapsel doen

Advertisements

Read Full Post »

in de regenboogjungle
trilt de grond. mijn haren los
jouw handen open je ogen dicht
het muntje voor de overtocht
dan bij jou, dan bij mij
de barman betaalt
en we lopen hand in hand naar de dood
van onze jeugd.

Read Full Post »

van onze dag af aan

loopt de tijd in sprongen terug

van ogen die de grond bestaren

en warme wangen on te pas

is het wij gebouwd uit vroeger

van ogen die wel zagen

maar zonder mond die sprak?

van onze dag af aan

nestelt onmacht tussen beelden

van ogen die niet kunnen vragen

naast verlopen tijd met niets

geen wij of iets behalve mij

van gister ziet wat ons kan zijn

Read Full Post »

Alex

hij met lede ogen
kijkt
wat ziet hij?

tussen wimpers door
lege ogen
blauw als ik kijk
zijn blik danst weg
ik dwaal mee
als ik durf

hij met wijsheid omgeven
van zo dichtbij genoten
een vlugge lach

ga maar voor, meid

mijn hart in falen gedompeld
hij van oud geluk
zie ik
met lede ogen
hij knikt
wat denkt hij?

tussen wimpers door
het lachen
van zijn vrouw
zijn blik blijft hangen
ik wijk af
naar buiten

Read Full Post »

Met het puntje van je teen.

Koud!

Cirkeltjes.

Read Full Post »

hetzelfde verhaal
opnieuw verteld
zoals muziek
met variaties
een begin en een eind
gevangen op papier
want het verhaal gaat door
tot over de grenzen
van begin en eind
zodat dit verhaal
wordt mijn verhaal
en ons verhaal
opnieuw beleefd
gister, vandaag
en morgen weer

Read Full Post »

Whitness

You watch and see

You take and feel

You smile and fall silent

You think and ask

You scream and cry

You curse and hit

You kill and die

You go

Turn around and

See me

You wave and blink

You call and run

You stumble and fall

You beg for forgiveness

You crawl closer

You offer me your hand

But I step backwards

I know

You’re suffering

And why

You are stunned

You get angry

You call me names

Everything you hate

You curse and hit

And leave me alone

You were

A whitness

But not anymore

Read the Dutch version

Read more poems

Read Full Post »

Older Posts »